اربعین بود…

اربعینی که دلتنگی تا عمق جانمان لانه کرده بود

و مثل پرنده‌ای که آسمان را از او دریغ کرده باشند بال بال میزد…

کلاس انشا بود و واژه‌ها تنها جاده ما بودند برای پیاده روی و رسیدن به امام حسین علیه السلام…

بچه ها گفتند نامه مینویسیم خطاب به حسینی که دوستش داریم.

نامه‌های خوشبختی که قرار است راهی کربلا شوند…

و این نامه‌ها پرندگانی شدند که از شادی سفر به سوی حسین علیه السلام یکی یکی اوج گرفتند…

برای دیدن دو فیلم مربوط به این نامه‌های خوشبخت، اینجا و اینجا کلیک کنید.

#خبر_انتقالی_از_پرتال_قدیمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب دیگر